Żużel w województwie śląskim - kiedyś był potęgą, teraz spadł do roli zaścianka [UNIKALNE ZDJĘCIA]

Pełne trybuny, wielkie emocje, adrenalina i dramaty. To przepis na sportowy sukces. Do tego oczywiście pieniądze i to wielkie. Tych od kibiców płacących za bilety nie wystarczy. Potrzeba wielkich sponsorów, obdarzonych fantazją. Takich, jak ci, którzy zaczęli sprowadzać gwiazdy. Szlak przetarł "Profesor z Oxfordu" Hans Nielsen. Po Duńczyku nad Wisłę przyjechali kolejni giganci torów. Przez kilka lat eldorado trwało w najlepsze.

Dziś jest tylko wspomnieniem. Czasami nawet dosłownym, takim, które zostało tylko na zdjęciach i taśmach filmowych. Szczególnie widać to właśnie na Śląsku. W Świętochłowicach żużel umarł i nawet nikt nie urządził stypy. Rybnickie "Rekiny" niczym - nomen omen - ryby bez wody walczą o przetrwanie. W Częstochowie Włókniarz próbuje "szyć" z resztek tego, co zostało.

Najbardziej dramatyczny przypadek ma miejsce w Rybniku. W latach sześćdziesiątych ROW kolekcjonował seryjnie tytuły mistrzowskie, a potem twar-do walczył z gorzowską Stalą. W przeciągu dziesiątków lat wyszkolił wielu znakomitych zawodników i zawsze bazował na swoich wychowankach. Dlaczego więc nastąpiła degradacja żużla w tym ośrodku, bogatym w tradycję, talenty i kibiców?

Być może problem tkwi prze-de wszystkim w mentalności. W poprzedniej epoce działacze funkcjonowali w cieplarnianych warunkach - kopalnie i huty nie liczyły się z kasą, ważniejszy był prestiż, a czasem spełnienie partyjnego polecenia. W momencie przemian dało to o sobie znać - prezesi klubów przyzwyczajeni tylko do brania nie potrafili - i często nadal nie potrafią - przestawić się na inny, nowoczesny model działania. Szukania i przede wszystkim cenienia sponsorów. Ci, w ramach rewanżu, zaczęli omijać śląskie kluby szerokim łukiem. Czy to przypadek, że największe państwowe firmy wybrały sponsorowanie klubów w innych regionach kraju?

Jednak brak sponsorów to nie jedyna przyczyna upadku śląskiego żużla. Brakuje u nas również charyzmatycznych działaczy, zaangażowania dawnych gwiazd, których nazwiska potrafiłyby otworzyć wiele drzwi. Bo - z całym szacunkiem dla włożonego wysiłku - czy ktoś spoza wąskiego kręgu - zna nazwiska prezesów naszych klubów? Jedynym wyjątkiem jest Marian Maślanka z Częstochowy, ale i jego zepchnięto tylko do roli prezesa honorowego. Przedstawicieli z naszego regionu nie ma we władzach tej dyscypliny, nie tylko zagranicznych, ale nawet tych krajowych. Brakuje też śląskich sędziów. Dlaczego więc mają się z nami liczyć inni? Nieobecni przecież nie mają racji...